Het leven van Harry Vollebregt is niet altijd over rozen gegaan en uit die periodes heeft hij veel wijsheid gehaald. Dat is vooral te merken aan de Harry die proza schrijft. "Het zijn impulsen die ik krijg van dingen die ik meemaak, dat kan grappig zijn maar ook triest", vertelt Harry. "Van simpele mens tot kakmadam, van verdriet krijgen we allemaal dezelfde ram." Hij heeft er wel eens aan gedacht om zijn bijna honderd spreuken te bundelen. "Maar daar ben ik dan weer te bescheiden voor." "Ware liefde is van iemand houden zonder dat hij of zij van jou houdt."

En dan is er Harry de magnetiseur of zo als het in de volksmond heet 'pijn aflezen'. Vollebrecht is gediplomeerd magnetiseur maar hij doet dit werk niet voor het geld. "Ik heb hiermee al honderden mensen uit een gat gesleurd door met ze te praten. Ik heb zelf ook in een diep dal gezeten en dan begrijp je de ellende van een ander een stuk beter. Heel veel lichamelijke klachten hebben een psychische oorzaak en praten kan die klachten verhelpen."

Op tafel.
De volgende Harry die ten tonele wordt gevoerd is Harry de danser en daar is hij vooral in Ossendrecht beroemd mee geworden. Als er in Ossendrecht een festiviteit is zoals de braderie, kermis of de aankomst van Olympia's toer, dan is Harry paraat. Hij klimt op een tafel en maakt zijn eigen karakteristieke dansbewegingen. "Het zijn hele vreemde dansbewegingen maar de mensen vinden het leuk en ik vind het geweldig als mensen het leuk vinden wat ik doe. Weer anderen vinden mij een dorpsgek maar dat ben ik absoluut niet."

Harry weet zich te herinneren dat Peter Koelewijn optrad in een tent in Ossendrecht. "Toen Koelewijn op het podium aan het zingen was begon ik achter in de tent op de tafel te dansen. Iedereen moedigde mij aan en naar Koelewijn keken ze niet. Koelewijn vroeg nog door de microfoon of die gek niet op kon' houden", Lacht Harry.

Intens geluk.
En dan is er de grootste passie van Harry en dat is het opknappen en verzamelen van oude brommers. In zijn garage heeft Harry twaalf schitterende blinkende bromfietsen staan: een Puch, een Mobylette, een Zundap, NSU, Solex enzovoorts. En over elke brommer kan hij een verhaal vertellen. "Mijn vrouw reed vroeger op een Mobylette en ik wilde graag weer zo'n brommertje op de kop tikken." Zijn ouders reden vroeger op een Solex en die heeft hij ook gezocht en gevonden. "Ik ga verschillende keren per dag naar mijn brommers kijken en als ik ze zie staan, voel ik met intens gelukkig. Ik ga ook regelmatig een stukje rijden op de brommers. Niet altijd op dezelfde want die brommers beschouw ik als mijn kinderen en ik trek er geen een voor."

Op de vraag waarom hij zoveel verschillende dingen doet, antwoordt Harry: "Ik wil laten zien dat de gewone man tot bijzondere dingen in staat is."